POMIŃ »

Odbiornik telewizyjny w każdym domu to rzecz zupełnie normalna. Współczesne dziecko niemal od urodzenia ma kontakt z telewizja. Od najmłodszych lat bombardowane jest różnego rodzaju programami telewizyjnymi. Umiejętności dokonywania trafnego wyboru treści człowiek musi się nauczyć. Dziecko nie posiada jeszcze tej umiejętności, dlatego rola rodziców w tej kwestii jest bardzo istotna. To rodzice dokonują wyboru treści programowych, z którymi ma kontakt ich dziecko.

 

Istotną rzeczą jest, aby rodzicom nie było obojętne ile czasu ich dziecko spędza przed telewizorem. Wybór programów nie może być przypadkowy, zawsze należy brać pod uwagę charakter i treść programu oraz możliwości percepcyjne dziecka, rozwój psychiczny i wiek. Małe dzieci nie powinny oglądać programów i filmów dla dorosłych. Zanim telewizja zagości w życiu dziecka rodzice powinni poznać potrzeby psychiczne swojego dziecka oraz jego zainteresowania. Od najmłodszych lat należy uczyć dziecko racjonalnego gospodarowania czasem wolnym, a tym samym uczyć dokonywania samodzielnego wyboru programów.

Tematyka oglądanych przez dziecko programów odzwierciedlana jest we wszystkich działaniach dziecka, głównie w wypowiedziach, zabawach z rówieśnikami i w pracach twórczych. Czas przeznaczony na codzienne oglądanie telewizji powinien być ściśle określony w dziennym harmonogramie zajęć dziecka.

Badania OBOP wykazały, że przeciętny przedszkolak spędza przed telewizorem 2 godziny i 45 minut dziennie mimo, że nie jest w stanie oglądać w skupieniu dłużej niż przez 15-20 minut. Dzięki temu dzieci uczą się biernego odbioru informacji i sprawnego posługiwania się pilotem. Nauczone lenistwa nie chcą podejmować innego wysiłku. Powody, dla których dzieci przyzwyczajane są do telewizji to m.in.:

  • telewizyjny nawyk rodziców
  • wygodnictwo rodziców- nie trzeba się wtedy zajmować się dzieckiem
  • bezpieczeństwo dziecka- jeśli dziecko siedzi przed telewizorem, to nie stanie mu się krzywda
  • zapracowanie rodziców;

Telewizja emituje wzorce zachowań agresywnych, żywo uczestnicząc w formowaniu agresywności najmłodszych. Małe dziecko nie umie oddzielić jej od świata fikcyjnego od realnego. Wierzą, że świat jest taki, jak oglądają w telewizji. Następstwem długiego, bezmyślnego oglądania telewizji są: nadmierne pobudzenie psychoruchowe – przeraźliwy krzyk, ogólne szaleństwo, agresja w stosunku do innych.

Każdy program, bajka powinna być oglądana wspólnie z osobą dorosłą, a po jej emisji powinna być dokładnie omówiona.

Bardzo ważne są również zewnętrze warunki odbioru programów telewizyjnych:

  • ustawienie telewizora- należy go umieścić na odpowiedniej wysokości, żeby światło nie padało na niego, a głos nie odbijał się od ściany,
  • jakość odbioru- powinien być tak ustawiony, żeby nie trzeba go regulować; oglądanie telewizji przy wyłączonym świetle i w zupełnie ciemnym pokoju jest bardzo niebezpieczne dla wzroku,
  • odległość dziecka od ekranu i jego pozycja podczas siedzenia- dziecko nie powinno siedzieć bliżej niż 2,5 metra przed ekranem; nie powinno oglądać telewizji w pozycji leżącej oraz w siedzącej z podwiniętymi nogami, w zgarbionej postawie,
  • atmosfera odbioru- telewizja, jeśli chce się ją odbierać uważnie, wymaga wyłączności.

Każdy rodzic pragnie mieć zdrowe dziecko, ale nie wszyscy zdają sobie sprawę, że długie spędzanie czasu przed ekranem telewizora może spowodować nieodwracalne skutki w zdrowiu ich dzieci.

Dlatego zamiast kolejnej bajki zaproponujmy dziecku wspólny spacer i ruch na świeżym powietrzu!

Klaudia Rudnik

Mapa strony
Top